Wasdag

Watergraafsmeer

Maar bij ons thuis niet op maandag.
Vervolg op Anneke’s verhaal.

De enige foto van mijn moeder aan de was. Zomer 1944. Mijn babywas.Familiearchief Pickhard

De enige foto van mijn moeder aan de was. Zomer 1944. Mijn babywas.Familiearchief Pickhard

 

Bij jou moeder, Anneke, en bij heel veel vrouwen, was maandag inderdaad wasdag. Bij mijn moeder niet. Ze vond dat ze ‘s zondags recht had op een min of meer rustige dag en wilde 's avonds niet de was koken voor de volgende ochtend. Ze zette hem wel met soda in de week. Op maandagavond werd de was uit de week gehaald, gekookt en daarna de ketel afgedekt met oude winterjassen en een afgedankte deken, zodat het sop heet(!) bleef tot dinsdagochtend en de was de hele nacht lekker kon trekken. De ketel stond op een grote gaspit in een metalen bak op de grond, zodat het sop niet over de keukenvloer kon lopen als hij per ongeluk een keer overkookte .                                                                                                                                                                                            Ik heb verder nooit van een moeder of huisvrouw gehoord die de dinsdag, of een andere dag, tot wasdag had gebombardeerd. Hoewel, mijn oma in Weesp (mijn moeders schoonmoeder) waste, volgens mijn herinnering, als het nodig was. Volgens mij maakte bij haar de dag helemaal niet uit.

Ik heb ook geen herinneringen aan een vast wasdag avondeten. Vermoedelijk aten wij gewoon wat die dag uitkwam. De bietjes waren vaak gereserveerd voor de vrijdag. Als mijn moeder dan nog wat geld had aten we die dag bietjes met schelvis van Piet Blank. Was er niet genoeg geld dan kwam er geen vis op tafel. 

Ik heb gelukkig geen traumatische herinneringen zoals verongelukte dieren aan die wasdagen overgehouden alleen een diep respect voor al die achter de wastobbe ploeterende huisvrouwen.Zo was mijn moeder vaak niet lekker. Ze had in die tijd een niet zo sterke gezondheid en deed wel iedere week de was. Als slotstuk moest ze de zeer vuile overalls van mijn vader op de plank boenen. Mijn vader werkte in de metaal en na een week waren de overalls niet om vast te pakken zo smerig. Tegen de tijd dat wij tussen de middag thuiskwamen om te eten was de was klaar of bijna klaar. De keuken was dan nog niet helemaal aan kant. De tobbe en de bok waren opgeborgen, de vloer gedweild. Alleen de keukentafel en stoelen moesten nog terug. Die stonden op dinsdagmorgen zolang in de slaapkamer. De kinderen konden dan nog net even meehelpen om tafel en stoelen terug te zetten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

©Corrie Groen 

 

 

 

 

 

 

Alle rechten voorbehouden

197 keer bekeken

Roelie

Maar bij ons thuis niet op maandag. Vervolg op Anneke’s verhaal.

Het is niet zozeer het verhaal maar de (haar) herinnering, die Anneke zo boeiend heeft beschreven. Zo hadden wij overigens op vrijdag altijd visdag :-) en zo zal elk gezin zijn gewoontes gehad hebben.