Huisregels

Tevens tips voor verhaal en illustratie

2 Fans
letters Foto van Digitalnative ( Collin Harris) uit 2011<br />Bron: Flickr

letters Foto van Digitalnative ( Collin Harris) uit 2011
Bron: Flickr

Alle rechten voorbehouden

Iedereen is welkom om een bijdrage te leveren aan de website, door het vertellen van een verhaal of door te reageren op verhalen. Hier zijn wel enkele regels aan verbonden. Het Geheugen van Oost benadrukt dat verhalen en reacties altijd binnen het kader van het Geheugen van Oost moeten vallen en dat herinneringen en verhalen van buurtbewoners over Amsterdam Oost centraal staan.

Een verhaal kan gestuurd worden naar de redactie
geheugenvanoost@amsterdammuseum.nl, die zorgdraagt voor plaatsing van het verhaal.

De kaart van Amsterdam Oost vind je hier : https://geheugenvanoost.amsterdam/page/5035
.

1. Spelregels verhalen en reacties
a. Verhalen zijn rond de 350 woorden lang (maximaal 400 woorden) en in begrijpelijk Nederlands gesteld. De redactie helpt mensen die dat willen met het schrijven. Voor en na plaatsing op de site kan de redactie het verhaal redigeren, bij voorkeur in overleg met de schrijver.
b. Ieder verhaal heeft een Titel
c. De schrijver moet vermeld worden, jouw naam of een pseudoniem.
d. De verteller ( kan je ook zelf zijn) moet vermeld worden met naam of pseudoniem.
e. Na plaatsing op de site ligt het auteursrecht bij de schrijver.
f. Schrijf je het verhaal van een ander, dan moet de verteller akkoord gaan met plaatsing van zijn verhaal op de site. Deze toestemmingsverklaring – schriftelijk of per e-mail – wordt bewaard door het Amsterdam Museum.
g. Door zelf een verhaal in te sturen verklaar je je akkoord met plaatsing op de website en eventueel INTERN gebruik van je verhaal voor projecten in overeenstemming met de missie.
h. Reacties moeten kort en bondig (maximaal 150 woorden ) zijn en voorzien van het juiste emailadres van de inzender en mogen niet anoniem zijn.
i. Reacties moeten betrekking hebben op het desbetreffende verhaal of de
daaraan gerelateerde reacties.
j. De mening van andere bezoekers dient gerespecteerd te worden.
k. Reacties en verhalen mogen nooit beledigend, discriminerend of nodeloos kwetsend zijn.
l. Reacties en verhalen mogen geen scheldwoorden of obscene taal bevatten.
m. Reacties en verhalen mogen geen reclame-uitingen, links naar illegale zaken, vertrouwelijke informatie of privé gegevens van derden bevatten.
n. Met het plaatsen van een reactie gaat de gebruiker akkoord met de spelregels. Het Geheugen van Oost heeft het recht om reacties die in strijd zijn met bovenstaande regels te verwijderen zonder daar verder uitleg over te geven. Bij herhaaldelijk schenden van de regels kan de desbetreffende gebruiker worden geblokkeerd.

2. Tips om mooie, afgeronde verhalen te krijgen:
a. Titel: Bedenk een originele titel die bij het verhaal past. Vermijd algemene titels zoals “Wonen in de Pretoriusstraat” of “Feest in Oost” om te voorkomen dat meerdere verhalen met dezelfde titel prijken.
b. Periode: Vermeld het jaartal of de jaren waarin het verhaal zich afspeelt, bijvoorbeeld 1987 of 1934-1942
c. Verteller: verschaf wat informatie over de persoon zoals geboortejaar,beroep, hoe lang hij in de buurt heeft gewoond of woont.
d. Locatie: als bepaalde straten of pleinen worden genoemd in het verhaal, geef je die aan onder ‘locatie’.Noem ook de buurt, als het verhaal niet over een specifieke buurt gaat maar over Oost in het algemeen, kies dan de buurt waarin de verteller werkt(e) of woont (de).
e. Gerelateerde personen: dit zijn personen die bij naam worden genoemd in het verhaal en die wellicht ook in andere verhalen optreden.

3. Tips aangaande illustraties
a. Zorg voor een duidelijk onderschrift bij foto’s: wie of wat staat er op, wanneer, waar en door wie is de foto genomen en geef een bronvermelding.
b. Maak gebruik van de foto’s van (oud) buurtbewoners zelf, op de website gaat het juist om de persoonlijke voorwerpen en foto’s. Er ontstaan dan geen problemen met auteursrecht.
c. Maak geen gebruik van foto’s van professionele fotografen of foto’s van het internet zonder schriftelijke toestemming van de rechthebbende ( bij wie het auteursrecht ligt)
d. Er mag geen illegaal verkregen inhoud op de website worden geplaatst (zonder schriftelijke toestemming rechthebbende).

4. Disclaimer
Foto’s en verhalen die op de website Geheugen van Oost staan mogen niet door derden worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of enige andere manier, zonder voorafgaande toestemming van de redactie van het Geheugen van Oost.
Eenmaal geplaatste reacties of oproepen die voldoen aan de spelregels worden slechts in uitzonderlijke gevallen weer verwijderd door de redactie.

Alle rechten voorbehouden

7745 keer bekeken

Rudi Beentjes

mijn jeugd op de insulindeweg

Gedurende de time dat ik in NZ , Australia en nu weer in NZ heb gewoont heb ik veel van the Nederlandse taal verloren, so ik maak gebruik van the internet Bing Translator and hope dat het niet uit komt as "double Dutch".

Terwijl ik  zoekte op het internet voor een foto van de Insulindeweg,vond ik uw website. Wow het was fantastisch om alle reacties te lezen De herinneringen die terug kwamen.
Hi, mijn naam is Rudi Beentjes, ik was ongeveer 1 jaar oud toen mijn ouders verhuisde van Castricum naar de Indische buurt, Insulindeweg 37, 1 en ik heb daar  gewoont  tot ik verhuisde naar Nieuw-Zeeland, April 1957, 59 jaaren geleden.
Mijn moeder, mvr Beentjes - Huigen was de lokale vroedvrouw en voor degenen die zijn geboren in de Indische buurt vanaf dat jaar, werden waarschijnlijk bijgestaan door mijn moeder bij het aangaan van deze wereld.
Sommige namen werden genoemd, namen die ik nooit kan vergeten, ze waren mijn playmates terwijl ik opgroeide op de Insulindeweg. Dries en Janus Voogt, hun zuster Nelly, mijn vriend Jaap Spoelstra die een hoog ongeveer twee of drie appartementen van de hoek bij de spoorlijn wonde, de vriend van mijn broer Peter, Bob Tops, die een hoog boven de Voogt's woonde. Joop Steenbergen die kort na de oorlog met een doos sigaren aan kwam, ons allemaal aandringen om er een te proberen. We deden dat, zij hadden een heele vieze smaak, dus een trekje was genoeg, en op hen uit elkaar trekken vond dat ze waren gemaakt van papier dat op zijn best in tobaco SAP gedrenkt had.
Janie van der Vegt en haar ouders die boven ons woonde 3 hoog. De Golhof-broers die onder ons woonde. Jan Diks die naast ons woonde, 35,1. Ik denk dat het de somer van 1953 was dat Jan en ik hitch hiked door Duitsland, stopped in Zwitserland voor een par weeken en dan over de mounten range naar Frankrijk en vervolgens naar Spanje. Een andere naam die ik herrinner is Dik Ridderbos, maar ik denk dat hij in de Sumatra straat woonde
Op een gegeven moment, ik denk over 1949-1950, een man kwam in ons leven. Hij probeerde to create, in ons, an interest in sport, particularly running, ik denk nu dat het waarschijnlijk was omdat afgezien van een paar van Bata sportschool schoenen geen andere kosten of apparatuur vereist. Eerst enkele dachten dat zijn motieven niet honerable waaren, of hij knew dat of niet, weet ik niet, maar hij did not show it. Ik geloofde hem geguine en dat zijn doel was om ons ervan te weerhouden de straten zwerven in de avond en geef ons doel. Hij was er elke avond weer het toelaat, bovenkant van de insulindeweg.
Ik herinner me een avond, nadat ik niet had kunnen deel nemen voor een paar weken, ik struk een probleem, kramp in de onderbenen, halve weg door de afstand die weliswaar 2.5k uit de 5 kilometer. Hij was met ons op zijn fiets. Dus als ik struk het probleem, hij was er en ik kreeg te horen te liggen gezicht beneden op het gras en hij begon te werken  op mijn benen. Nou ik denk dat ik leerde wat toture zou kunnen zijn. Hoewel ik bezig was met het graven van een tunnel naar china met mijn blote handen, toonde hij geen genade, maar ik denk dat I finished the distance.
Ik herinner me de driedaagse bus reis hij organiseerde voor ons naar Duitsland, Dec 1953, verblijf in Jeugdherbergen, de bus was vol met jongens uit de Indische buurt. Het volgende jaar een bus reis naar Parijs. Van dan af verloor ik aanraking met hem en de meeste van het team omdat ik mijn leger opleiding moest doen.
Een paar jaar geleden bezoekte ik de Indische buurt en de Insulindeweg via Google earth. Wat een disappiontment, de plaats en straat zijn unregocnizable. Erger nog, ik zie vrouwen die hun gezicht bedekken. Allemaal bracht tranen in mijn ogen. Ik had eindelijk een kans om de reis te maken to revist de plaats waar ik ben opgegroeid, maar het bestaat niet meer. Goed veronderstel ik dat is live.
Met dit send ik my cincerest groeten naar iedereen die mij noch herrinert.
Rudi Beentjes (now Benjes ) email, rudibenjes@gmail.com

To the editor,
I have just put some thought in writing, should any of it be of use to you you are welcome to use it.
Kindest regards, Rudi.