Pliep, pliep... de Gooise Moordenaar

1 Fan
Jeruzalem

Die spoorwegovergang was in elk geval veiliger dan de Gooise moordenaar.

 Het gebouw van de Gooische Stoomtram aan de Middenweg.

Het gebouw van de Gooische Stoomtram aan de Middenweg.

Alle rechten voorbehouden

De Watergraafsmeer was een dorp op zich. Het viaduct bij de Linnaeusstraat was toen nog een spoorovergang. Als het spoor werd gesloten, omdat er een trein langskwam, stond het er vol met fietsen. Iedereen fietste. Er was wel een enkele motorfiets en het paard en wagen van de schillenboer, van de bakker en van de groenteman. Ik weet niet meer precies waar die trein heenging, waarschijnlijk naar het toenmalige Weesperpoortstation.

Die spoorwegovergang was in elk geval veiliger dan de Gooise moordenaar, de stoomtrein die vanaf de Linnaeusstraat naar het Gooi ging. Die heette zo omdat een jongetje van Hogewind door die tram was gepakt. Pliep, pliep, pliep, een hoog geklingel en daar kwam ie dan. De mensen van toen waren helemaal geen verkeer gewend. Voor een kwartje mocht je mee tot Muiderberg. Op Hemelvaartsdag gingen we met de hele familie met de stoomtram naar Huizen. Die zat dan prop en prop vol, want iedereen deed dat. Het kostte een kwartje, want wij stapten uit bij Muiden en liepen het laatste stuk. Met vijf kinderen vond mijn vader het anders veel te duur.

Ik mocht ook wel eens met mijn zusjes naar Muiderberg. Dan kregen we geld en een tas vol boterhammen. Dat geld spaarden we uit door naar Muiderberg te lopen, over een smal weggetje. Daar konden we dan een ijsje kopen.

Alle rechten voorbehouden

4250 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

 Mevrouw Mouwen-Boekelo bij haar huis in Jeruzalem (Maart 2005) Mevrouw Mouwen-Boekelo, Maart 2005 in haar woning in Jeruzalem (2005).

Mevrouw Mouwen-Boekelo bij haar huis in Jeruzalem (Maart 2005) Mevrouw Mouwen-Boekelo, Maart 2005 in haar woning in Jeruzalem (2005).

Alle rechten voorbehouden

5 reacties

Voeg je reactie toe
Corrie Dusseljee-Heusen

mijn Opa was machinist op de Gooise stoomtram

De Gooise stoomtram reed van Huizen [NH] naar Amsterdam. Mijn Opa was machinist op de Gooise tram.De eindhalte was in de Linaeusstraat.tegen over het Burgerziekenhuis, de tramremise later van het GVBdaarna de VAB garage.

null

Gerrit Bon

Mijn opa Wim Bon schreef ook over de Gooise moordenaar:

"Wij, d.w.z. broer Henk, broer Gerrit en ik werden fervente wandelaars. Menigmaal liepen we naar Muiderberg, dezelfde route als de zgn. Gooise moordenaar, die met zijn gemoedelijk geklingel en rookpluim niet misstond in het toen nog door paard en wagen beheerste landschap. We kregen 5 ct mee voor een glas melk, en we waren geoefend erin dat zo lang mogelijk uit te stellen.
Eénmaal, toen we de Hakkelaarsbrug over kwamen, zaten op een terrasje onze overburen Tump, groothandelaar in eieren, boter, kaas enz. Die waren op de fiets en riepen ons bij hen te komen zitten. Daar kregen we elk een kogelflesje champagne-cider, om nooit te vergeten! Dirk, de jongste stond bekend als "stinkend eitje", maar op dat moment waren we natuurlijk de grootste vrienden. Een keer op de weg terug bij Diemen, brak ik in tranen uit van vermoeidheid wat me een schrobbering van Gerrit bezorgde die mij verweet om mee te willen gaan. Maar Henks karakter was zo heel anders... Als we zo'n hele dag weg waren geweest werd moeder ongerust en wanneer we dan de straat inliepen zagen we haar al half hangend en klappend in haar harde handen. "

Tot schrijfs! Gerrit Bon.

Een bezoeker

O.R.J. de Bie * 11-12-1930

De "Gooise stoomtram"had zijn begin c.q.
eindpunt aan de oostzijde van het Weesperpoortstation ongeveer op de plaats waar later de bussen stonden aan de van
Mussenbroekstraat. De Gooise kruiste bij de Linnaeusstraat de spoorweg met wissels
en reed dan verder als lokaal spoorweg of
tramweg over de Middenweg richting Gooi.
De stalling en werkplaats was inderdaad op de Middenweg waarvan de foto (naast de hedendaagse 2007 "VOMAR" en Hibse kribs)
Het gevaar van de Gooise was dat veel mensen niet gewend waren aan een soort semi spoorweg die zijn weg zocht aan de noordzijde van de Middenweg en soms vlak langs de huizen en tuinen passeerde, een ongeluk zat in een klein hoekje. Bovendien was de remweg denkelijk nog niet gereguleerd en dus langer dan menigeen zich realiseerde. Dolf