Rijcklof van Goensschool

Zeeburgerdijk 54

Rycklof van Goensschool - Zeeburgerdijk 54 - 1982 Foto: Beeldbank Amsterdam

Rycklof van Goensschool - Zeeburgerdijk 54 - 1982 Foto: Beeldbank Amsterdam

Alle rechten voorbehouden

Heeft u op deze school gezeten? Heeft u een oude klassefoto? U kunt uw verhaal met foto direct hieronder plaatsen door op de + naast 'Reacties' te klikken. U kunt uw bijdrage ook opsturen naar geheugenvanoost [at] amsterdammuseum.nl

Alle rechten voorbehouden

537 keer bekeken

8 reacties

Voeg je reactie toe
Hendrik Kerkheide

Dhr.

Heb op deze school gezeten begin van de oorlog en na de oorlog tot 1948. tijdens de laatste oorlogs jaren was de school bezet door de Duitsters, ik heb vlak naast de school gewoond, op nr.58  ik weet niet of er nog mensen in leven zijn uit de zelfde periode , ik ben nu 82jaar, en zou graaf nog iemand willen spreken van die tijd.

herman Reinbergen

heb op de kleuterklas tot klas2

ik heb daar gezeten op school samen met mijn broer robbie rinbergen als iemand wat klassen foto heeft graag hoor ik dat 

herman reinbergen

wie heb op deze school gezetten

wie heeft op deze school gezetten ik zelf op de kleuterklas mijn naam is herman reinbergen mijn broer robbie reinbergen zat er ook in deze school graag mensen die op deze school gezetten hebben in 1960 1966

Henk Penseel

Juffrouw Van Wijk (2)

Ik kan me van de eerste drie jaar lagere school niet zoveel meer herinneren. In mijn ogen was juffrouw Van Wijk heel groot met een flinke voorgevel. In de tweede klas kreeg ik van haar een onvoldoende voor gedrag, omdat ik te veel met een medeleerling kletste. Ze droeg, als alle juffrouwen in de tijd, altijd een rok of jurk tot ver over de knie.
In mijn tijd ging je als je jarig was rond met koekjes en chocolaatjes voor de leerkrachten samen met twee vriendjes. Eén van hen had dan nog een klein glaasje met daarin een aantal sigaretten. Een meester of juf die dan rookte kon er enkele uitpakken.
Zo ben ik trouwens vroeg al van het roken afgekomen. Stiekem heb ik na schooltijd een paar sigaretten achter elkaar opgerookt en geïnhaleerd. Ik ben toen strondmisselijk geworden en heb daarna geen sigaret meer aangeraakt, op een enkel probeer-jointje na.

Ab Wolf

juffrouw Van Wijk

Geachte hr.Penseel. Tot mijn verbazing kwam ik in uw verhaal de naam van jufr,Van Wijk tegen.
Ik ben nu 77 jr en ben tot en met 1948 op deze school geweest. Toen verhuisden wij naar Apeldoorn.
Ik heb mijn hele leven zeer beroerde herinneringen aan de juf. Het had nog maar kort gevroren en kregen wij de opdracht om de schaatsen mee te nemen om te gaan schaatsen. Mijn moeder vond dat nog onverantwoord en maakte dat aan de juf kenbaar. Het schaatsen ging niet door. Ik werd voor de klas als schuldige neergezet en moest de hele middag in de hoek staan.
Na de oorlog gingen de jarigen weer met de toen naar schaarse koekjes en chocolaatjes e.d. de juffen en de meesters in de andere klassen lang.
Wij hadden thuis die lekkernijen maar heel sporadisch, dus het water stond je als kind in de mond als de juf iets te snoepen kreeg.
Op een dag had zij geluk. Zij kreeg toen een koekje en even later een chocolaatje. Voor de klas legde zij het chocolaatje op het koekje en onderwijl dat zij dit opat, zei zij, dat dit een heerlijke combinatie was.
Dit ben ik nooit vergeten.
Op z'n amsterdams: "Wat een rot wijf!"
Ik was in 1948 in elk geval blij van haar verlost te zijn.
Ik hoop u toch een plezier te hebben gedaan, met deze anekdote.
Een vr groet.

Jo Haen - van Langen

003 - Rycklof van Goensschool

Meester Crabbendam omstreeks 1954 met enkele van zijn leerlingen.
Ga voor het verhaal Rycklof van Goens is kampioen naar Kampioen
.
Foto: Henk Penseel

-----------------------------------

Klik rechts (icoontje) bovenaan op de foto en de afbeelding wordt vergroot weergegeven.

Meester Crabbendam omstreeks 1954 .<br />Foto: Henk Penseel

Meester Crabbendam omstreeks 1954 .
Foto: Henk Penseel

Alle rechten voorbehouden
Jo Haen - van Langen

002 - Rycklof van Goensschool

Klik rechts (icoontje) bovenaan op de foto en de afbeelding wordt vergroot weergegeven.

Rycklof van Goensschool .<br />Foto: Henk Penseel

Rycklof van Goensschool .
Foto: Henk Penseel

Alle rechten voorbehouden
Henk Penseel

001 - Rycklof van Goensschool - Verkenningen op de tast

Tegenwoordig staan er alleen maar juffen voor de klas op de basisschool. Vlak na de oorlog was de meerderheid nog man. Geleidelijk groeide de verhouding naar een gelijke verdeling. Al zag je dan wel dat de meesters de hogere klassen deden, vier tot en met zes (de huidge groepen zes tot en met acht) en de juffen de lagere klassen. Op de Rijcklof van Goen, school zei je er bijna nooit achteraan, zaten toen ik erop kwam in 1952, drie juffen en drie meesters. Ik kreeg de eerste drie jaar les van juffrouw Van Wijk, die in mijn ogen bijna twee meter was. En de laatste drie jaar van meester Crabbendam, die nog regelmatig in plusfour kwam en stiekem pepermuntjes at. Hij wilde het goede voorbeeld geven, maar kon toch niet van die snoepjes afblijven. In zijn vrije tijd was hij voetbalscheidsrechter en schreef voor het Wiering's Weekblad wel eens voetbalverslagen. Hij was ook apetrots dat zijn Rijcklof van Goen een keer Amsterdams schoolkampioen werd. Een collega van hem was meester Rammelo, die dacht ik heel oud was, want hij droeg altijd keurig een pak met stropdas en had grijs haar. Later bleek dat hij toen nog geen dertig jaar was.

Achter de school was de speelplaats, waar de achterkant van de huizen van de Bornestraat aan grensden, afgescheiden door een hoge houten schutting. Behalve tussen het pompgemaal en het laatste huis was een brede doorgang met een ijzeren hek aan de straatkant. In de lengte van een huis was daar een ruimte waar dingen gebeurden, die ik later pas begreep. In die tijd bleven kinderen nog wel eens zitten, soms wel drie keer (Wim uit de Makassarstraat die later een uitstekende schilder werd). Bij de wat oudere jongens en meisjes bleken de hormonen al aardig op te spelen, die ze dan de ruimte gaven tijdens het speelkwartier in die lange achteruitgang van de speelplaats. Nu snap ik waarom ze daar zo geheimzinnig over deden.
Met vriendelijke groet,
Henk Penseel