Peter Kropveld
Wie ook voorbij kwam was Mathieu Witmondt, een bioloog uit de Balistraat met een interessant verhaal.
Ja iedereen denkt natuurlijk, een bioloog, die zal wel lesgeven, en inderdaad, dat heb ik ook gedaan. Als leraar biologie op een school in een nieuwe wijk van Purmerend. Overwhere, met een duidelijke link naar Amsterdam Oost want veel mensen met een gezin wilden in de jaren zeventig groter wonen en verhuisten toen naar Purmerend Overwere. Later naar Almere. Ik heb ook lang gewerkt bij de A.N.R, de Amsterdamse Natuurhistorische Raad. We bedachten van alles om stadsmensen dichter bij de natuur te brengen. Vooral de kinderen. Daarom richtten we schooltuintjes op en kinderboerderijen en organiseerden we rondleidingen in parken. Het heeft wel resultaat gehad vind ik want je ziet dat veel mensen proberen hun buurt te vergroenen. Met van die bloembakken voor de deur, tegen de gevel. Ook hier in de Indische buurt. Dat was vroeger verboden. Kreeg je een bekeuring voor en nu wordt het aangemoedigd door de gemeente!
Mijn leukste tijd was als veldbioloog in Zuid Amerika. Ik heb bijna twaalf jaar daar door de jungle gezworven op zoek naar planten, die een medicinale werking hebben. In Venezuela, Frans- Guana, Brazilie en Bolivia. Het hele Amazonegebied. Samen met de inheemse bewoners heb ik bijzondere planten ontdekt. Met een bepaalde plant kun je iemands hart stilzetten tijdens een open hart operatie. Die zoektochten werden toen ondersteund door de farmaceutischeย industrie. Veel geld kreeg ik niet maar ze waren daar wel zeer geinteresseerd in wat in vond. Tegenwoordig heb je hele teams, die dat doen vanuit onderzoekscentra maar ik deed dat alleen met de mensen, die daar woonden en alles van het Amazonegebied wisten.
Een deel van het jaar woon in in Frankrijk, in de Morvan. Daar noemen ze me Mathieu le Viking omdat ze vinden dat ik op een vikking lijk met mijn lange grijze haar. Ik hoop dat ik daar nog eens een museum kan oprichten met alle bijzondere planten en voorwerpen, die ik langs de Amazonerivier heb gevonden. Daar is mijn woning in de Balistraat te klein voor. Maar verder ben in heel tevreden in Amsterdam Oost. Ik maak niet meer van die lange reizen. Ze krijgen mij niet meer in een vliegtuig. In bezoek in Amsterdam zeker twee keer in de week een museum. Pas nog was ik in het Wereldmuseum hier vlak bij. Tot voor kort het Tropenmuseum. Daar was ik erg onder de indruk van het werk van een Palestijnse kunstenaar. Larissa Sansour heet ze. Je moet beslist naar haar werk gaan kijken.
