Hans Sibbel (1955), bekend als cabaretier Lebbis, heeft achterin het Flevopark een woonboot liggen, grenzend aan het Nieuwe Diep. Als fervent visliefhebber ligt hij (die boot natuurlijk) aan een lange steiger met rietkragen, waar niet alleen water- en rietvogels graag toeven, maar ook vissen. Een beter plekje voor Hans, die al jaren columns schrijft voor De Sportvisser, is niet denkbaar. Hij schreef ooit het jeugdboek Hoe vang je een grote vis?.
Ik wil het echter hebben over de houten huisjes aan de andere kant van die steiger. Een ervan was (en is misschien nog) in het bezit van de familie Bons. Jan Bons (1918-2012) was grafisch ontwerper. Hij maakte iconische affiches voor toneelgroep Studio in de Nes. Ik zat bij zijn zoon Jeroen in de klas op de Tweede Driejarige hbs in de Zocherstraat. Het was een school waarop veel kinderen van kunstzinnige/bekende Amsterdammers zaten, zoals die van de familie Rรถmer, Gerschtanowitz en ook Koos Zwart en Mart Smeets. Het was elke dag flink trappen vanaf de Zeeburgerdijk, maar mijn neef en nicht zaten op die school en waren enthousiast. Ik heb er een fantastische tijd gehad.
Jeroen nodigde me een paar keer uit in hun zomerhuisje waar ik direct het verschil zag tussen mijn thuis en dat van Jeroen. In hun wat rommelige keuken met ontzettend veel potjes kruiden en pannen. De huiskamer met veel kleurige doeken. Ik maakte kennis met een ander milieu en de buitenlandse keuken. Het was bij ons als bij vele Indischebuurters: aardappelen, groente en een bal gehakt, รฉรฉn keer in de week vis en soms een beefstukkie. Inmiddels is de buurt een mengelmoes aan culturen en vind je er allerlei restaurants, waarvoor je vroeger de buurt uit moest.