De winkels van de Réaumurstraat en omgeving
Op de hoek van de Réaumurstraat en de Von Guerickestraat zat drogisterij De Vlugt. Voor de volwassenen was het een winkel voor dagelijkse zaken, maar voor kinderen waren vooral de snoepjes een grote aantrekkingskracht.
Ook het snoepwinkeltjes van Boerke en Groesz is een herinnering die veel kinderen zullen herkennen. Twee kleine winkeltjes maar met een grote betekenis voor de jeugd van toen.
Tegenover Boerke zat Van Beusekom. Daar werden huishoudelijke artikelen en speelgoed verkocht.
In de Réaumurstraat zat Joffer, het warenhuis van de buurt. Voor veel gezinnen was dit een vertrouwd adres. Je kon er van alles krijgen. Ook het fournituren winkeltje van Tijsterman is niet weg te denken op de hoek van de Reaumurstraat en de Torricellistraat.
De bakkers en levensmiddelenwinkels
Bakkerij Veen was een begrip. Vooral op zaterdag stonden de mensen in de rij. Het verse brood en de bekende puddingbroodjes hoorden bij het weekend. Op zaterdagmiddag kon je er patat kopen.
Later werd de bakkerij overgenomen door Wolmerstet, die vervolgens nog tientallen jaren een vertrouwd gezicht in de buurt bleef.
Ook bakker Horremeijer aan de Weesperzijde hoort bij de herinneringen aan de buurt.
In de Fahrenheitstraat waren nog meer bekende zaken. Van Geene was de groenteman. De Vege was een klein levensmiddelenwinkeltje waar bewoners hun dagelijkse boodschappen haalden.
Ook het boekenwinkeltje in de Fahrenheitstraat mag niet vergeten worden. In een tijd zonder internet en digitale mogelijkheden waren boeken, kranten en tijdschriften belangrijke onderdelen van het dagelijks leven.
De melkboeren en de dagelijkse boodschappen
De melkboer hoorde bij het straatbeeld van vroeger.
In de Fahrenheitstraat zat Dweelaard en de Spar.
Ook De Ridder was een bekende melkboer in de buurt.
Een bijzondere plaats had melkboer Oostwaard. Daar stond Miep achter de toonbank. Zij was altijd vrolijk en kende de mensen die binnenkwamen. Voor veel bewoners was zij een vertrouwd gezicht.
Bij Oostwaard kocht men niet alleen melk en andere boodschappen, maar ook de muntjes die nodig waren voor de stroomvoorziening.
Rond 1964 kwam de grote verandering: de komst van het aardgas. Overal in de buurt lagen de straten open voor de aanleg van nieuwe leidingen. Voor de volwassenen was het een grote verandering, voor kinderen was het vooral een spannend gezicht: overal werkzaamheden, opengebroken straten en beweging in de buurt.
Aan de Fizeaustraat zaten supermarkt Maas en melkboer Krantshauber. Supermarkt Maas was een bekende winkel voor veel bewoners. Later verhuisde de heer Maas naar Texel, maar zijn naam bleef verbonden aan de herinneringen van de buurt. De winkel werd later de 4&6.
De slager, schoenmaker en kapper
Vlak bij mijn ouderlijk huis zat slagerij Loman. Ook deze winkel hoorde bij het vaste beeld van de buurt.
In Amsteldorp kende men paardenslager Klabauw. Voor veel bewoners was ook dat een bekende naam.
Aan de Fahrenheitsingel zat schoenmaker Ruth. In die tijd werden schoenen gerepareerd en niet zomaar weggegooid. De schoenmaker was daarom een belangrijke vakman in de buurt.
En dan was er natuurlijk kapsalon Van Geemen een begrip in de buurt.
Als vijfjarige jongen kwam ik daar al om mijn haar te laten knippen. Het bijzondere is dat deze kapsalon nog steeds bestaat. Tegenwoordig wordt de zaak gerund door Ruud van Geemen, de zoon van de oorspronkelijke eigenaar.
Daarmee is Van Geemen een mooie verbinding tussen het verleden en het heden van de Wetbuurt.
Het postkantoor van Gerrit Kelder
Een bijzondere plek in de buurt was postkantoor/agentschap Kelder.
Het was een plek waar mensen kwamen om postzaken te regelen, te sparen en om sigaren en sigaretten te kopen.
Toen het postkantoor ooit werd overvallen, was dat groot nieuws in de buurt. Iedereen sprak erover. Het hele dorp, want zo voelde de buurt, was ermee bezig.
Een patatje bij De Magneet Ooievaar
Omdat er geen snackbar in de buurt was, gingen veel jongeren naar De Magneet Ooievaar voor een patatje een kroketje of een pilsje.
Lia, de dochter van de eigenaar, verzorgde de bediening. Met een klein pannetje met frituurvet maakte zij de bestellingen klaar.
Het duurde soms even voordat je aan de beurt was, maar niemand vond dat erg. Het hoorde bij de tijd. Je stond gezellig te wachten en maakte ondertussen een praatje.
De huisarts hoorde bij de gemeenschap
Ook de huisarts maakte deel uit van het leven in de buurt.
Bijna iedereen kende dokter Rienks. Hij begon zijn praktijk aan de Von Liebigweg en verhuisde later naar het Rusthofpad.
Voor de oudere bewoners was dokter Vos een bekende naam. Dokter Vos was een vrouw en werd door veel mensen gewaardeerd.
In die tijd was een huisarts niet alleen iemand die je behandelde. Hij of zij kende de gezinnen en hoorde bij de gemeenschap.
De mensen maakten de buurt
Als we terugkijken op de winkels van vroeger, gaat het eigenlijk niet alleen om de winkels.
Het gaat om de mensen erachter.
De vriendelijke gezichten achter de toonbank.
De gesprekken tijdens het boodschappen doen.
De herkenning wanneer je binnenkwam.
De zekerheid dat je ergens welkom was.
Dat waren de mensen die de Wetbuurt en Amsteldorp hun karakter gaven.
Zonder hen zouden de straten alleen maar straten zijn geweest.
Door hen werd het een thuis.
lees verder:Deel 3 – De mensen, de verenigingen en het hart van de buurt
