Hoe mijn Transvaalbuurt veranderde, deel III

โ€˜De schiettent op de kermis aan de Polderwegโ€™

Tijdens een bijeenkomst in de Transvaalbuurt ontmoette ik Loek Vlessing. Sinds jaren woont hij prettig in Amsterdam Noord. Maar zijn jeugd en de oorlog speeldenzich af in de Transvaalbuurt, jaren met een grote impact. Met zijn scherpe geest en vriendelijke blik deelt hij zijn herinneringen met mij.

Loek Vlessing met geweer in de schiettent op de kermis aan de Polderweg, net na de oorlog.

Loek Vlessing met geweer in de schiettent op de kermis aan de Polderweg, net na de oorlog.

ย 

Na de bevrijding zag je duidelijk de impact van de oorlog op onze buurt. Veel woningen stonden leeg, of waren onbewoonbaar geworden. Veel gezinnen keerden niet meer terug, waaronder mijn oom Jonas, tante Debora en mijn neefje Levi. Mijn vader kwam terug uit de onderduik. We hadden na de oorlog korte tijd een โ€˜displacedโ€™ย  Oostenrijker in huis, op weg naar Amerika. Ook heeft enkele maanden een neef bij ons in huis gewoond, Wim Presser. Hij was kleermaker en maakte een maatpak voor mijn vader.

Woningen werden snel bewoonbaar gemaakt en mensen uit andere stadsdelen vulden de woningen weer. Vanaf het najaar โ€˜45 werd er jaarlijks een kermis gehouden op het open terrein op de Polderweg. Als je raak schoot in de schiettent, werd er automatisch een foto gemaakt. Ik was er zo goed in geworden en had op een gegeven moment een heel stapeltje fotoโ€™s.

De sjoel werd in โ€˜62 afgebroken. Omdat wij communisten waren gingen wij daar toch al niet naar toe.

Door de oorlog zat studeren er voor mij niet in. Ik had het wel gewild en gekund. Als jonge vent kon ik via een oom als leerling goudsmid aan de slag. Ik kwam bij Rodrigues & Cohen terecht en heb daar tot โ€˜52 gewerkt. Daarna werd ik diamantslijper bij Asher en later ben ik voor mezelf begonnen.

ย 

Loek Vlessing aan het werk.

Loek Vlessing aan het werk

Loek Vlessing aan het werk

ย 

ย 

ย 

ย 

In โ€˜64 ben ik getrouwd en zijn wij naar Amsterdam Noord verhuisd en daar wonen we nog steeds. Van mijn vroegere vrienden is niemand meer over.

Als ik nu door de Transvaalbuurt loop, zie ik de huizen maar alles is toch anders. De saamhorigheid en het familiegevoel van vroeger is er voor mij natuurlijk niet meer. De geuren uit mijn jeugd ook niet. Voor mijn galle ga ik nu naar de Ten Katemarkt. Slagerij Vet op de Zeedijk heeft het beste pekelvlees. Mijn mierikswortel maak ik nog altijd zelf. En weet je waar ze nog heel veel meikaas verkopen? In Rotterdam! Als ik nog even terug in de tijd zou mogen dan zou ik direct terug gaan naar โ€˜De Inhamโ€™ om weer met elkaar te kunnen spelen.

ย 

ย 

lees ook:Hoe mijn Transvaalbuurt veranderde, deel I

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

ย 

29 keer bekeken