(15) Het Tweede Zwaluwnest; over personeel en de kinderen.

Wat opvalt aan het tweede Zwaluwnest is het aantal vrijwilligers, zeker vergelijken met de eerste club. Mogelijk heeft dit ook te maken met het feit dat bij de eerste club de oudere meisjes zover zijn ‘opgeleid’ dat zij de taken van de leidsters hebben overgenomen. Zo gingen er op het kamp naar Soest volgens het jaarverslag geen extra leidsters mee. De grote meisjes hebben de verantwoordelijkheid voor de kleintjes op zich genomen. Alleen Marian van Stedum en een zekere Lies Hijmans waren op dit kamp. De laatste is vanaf het kamp in augustus 1931 verbonden als assistente van de vereniging. Vanwege het ontbreken van een juiste voornaam heb ik verder geen gegevens over haar.

 

Uit het verslag van Club II (de Transvaalkade) valt af te lezen dat de Zwaluwen voor het merendeel in lagere schoolleeftijd waren. Met uitzondering van de allerjongste hebben alle meisjes namelijk de schoolbanken verlaten. Van hen zijn er 4 die de A.B. Davids Nijverheidsschool gaan bezoeken. De overige meisjes ging ‘op atelier’, een soort leer – werktraject. Eén meisjes dat al in de fabriek werkzaam was, is overgestapt naar een gezin om daar als dagmeisje te worden opgeleid.

In februari van het jaar 1932 zijn er 30 Zwaluwen waarvan er gemiddeld toch zo’n 24 de avonden bezoeken. Dit was een toename van zes meisjes. Van de oorspronkelijke 15 meisjes zijn er nog 10 over. Hieronder (zie afbeelding) een overzicht van de leidsters.

Op 2 februari volgde een geslaagde toneelvoorstelling (De Omgekeerde Wereld) in Maison Boer. Het stuk was zo aangepast dat alle meisjes konden meedoen. De jonge zwaluwen hadden voor- en napret. Het smaakte duidelijk naar meer, zozeer zelfs dat men hetzelfde jaar nog begon met de instudering van ‘Vadertje Langbeen’. Het repeteren had een positieve bijeffecten; op hun manieren, hun taal en hun uitspraak.

In augustus het jaar 1932 gingen 24 meisjes van Club II voor 4 dagen naar een jeugdherberg in Castricum (met 2 leidsters). Het was hun eerste meerdaagse verblijf buiten in clubvorm. Over het algemeen was het een geslaagd verblijf, maar wel met enkele moeilijkheden als gevolg van de voor hen vreemde omgeving. Dat het ook op de Transvaalkade niet altijd even vlekkeloos verliep laat onderstaand verslag wel zien.

Helaas is het taalgebruik nogal verhuld. Tot slot nog de opmerking dat Club I en Club II regelmatig samenkwamen, samen avonden organiseerden etcetera. Helaas lees je daar te weinig over.

Maar de bijeenkomst in april 1932 in het Muzieklyceum (Albert Hahnplantsoen 2) was een meer dan geslaagde demonstratiemiddag.

Terug naar de INHOUDSOPGAVE