We verzamelen ons om 11.00 op de Molukkenstraat, bij het hek tussen de twee kleine gebouwtjes.De Poorthuisjes. Er staat koffie en thee, heerlijk! We zijn met ongeveer 40 deelnemers, betrokken bij de buurt en de oorlog, zelfs 2 wandelaars, die met hun camper naar Amsterdam gereden zijn om 4 en 5 mei te herdenken en te vieren.
We mogen door het hek en de mooie binnentuinen naar binnen. Marella vertelt ons over een ernstige gebeurtenis. In WOII werden drie jonge mannen uit dit woonblok geรซxecuteerd door de Duitse bezetter. In 1945 worden als vergelding vanwege een aanslag op een SS-officier, Hanns Rauter, de drie verzetsmensen Anton en Gerard Engelen (broers) en Jan Friederich vermoord, samen met nog 114 andere mensen uit het verzet. De dood van de 3 mannen heeft zeer veel
impact gehad in het woonblok, zij waren buurtbewoners en bekend. Clasina Meursing, de toenmalige woningopzichter, start direct een geldinzameling voor een gedenksteen, die snel geplaatst wordt.Helaas is tijdens de renovatie van het woningblok de steen overwoekerd geraakt door struiken en pas enkele jaren
geleden weer ontdekt. Sinds 2017 wordt hier op 4 mei een jaarlijkse herdenking gehouden. De dood van de drie jonge mannen mag niet vergeten worden.
We wandelen verder, de Indische Buurt door, ook hier komen we de zogenaamde Struikelstenen tegen: Joodse Amsterdammers, die hier gewoond hebben, die zijn weggevoerd en nooit meer zijn teruggekomen.
Met hindernissen als gevolg van werkzaamheden in Oost, arriveren we in de Watergraafsmeer.
Bij de Ringvaart vertelt Marellaย ons over de Oostergasfabriek. De ligging was aan de Oranje Vrijstaatkade 27. In 1885 trad de fabriek in werking. Opvallend waren de 3 grote ronde gashouders. Nadat in 1921 het gebruik van kolengas niet langer winstgevend bleek, werd de Oostergasfabriek alleen nog
gebruikt als distributiecentrum. In de WOII bleek het terrein zeer gevoelig voor aanslagen vanuit de lucht. Marella vertelt ons het verhaal over het jongetje,dat helemaal in paniek raakt bij een aanslag op de gashouders en door een lieve buurvrouw gered werd.
We lopen verder en komen bij de Linnaeusparkweg. Ook hier zien we de Struikelstenen. Jodenjager Wim Henneicke woonde hier op nummer 79, in het
huis van een Joodse familie, die net op tijd ondergedoken was. Hij maakt misbruik van hert achtergelaten huisraad en laat zich betalen voor het verraden van Joodse burgers. Op 8 december 1944 wordt hij, al fietsend vermoord, ter hoogte van Linnaeusparkweg 25. Henneicke had zich indertijd aangemeld als
dubbelspion, maar werd terecht niet vertrouwd door de Amsterdams verzetsmensen. In het boek โKopgeldโ van Ad van Liempt is het heftige verhaal
met achtergronden na te lezen. Heeft zijn liquidatie nog gevolgen gehad, met represailles van de bezetter? Vast welโฆ.
Na nog een schrijnend verhaal over bejegening van Joodse mensen na de oorlog, zijn we aan het eind van onze wandeling gekomen, onze wegen gaan uiteen in vrede!