ย
In het paspoort van mijn zus staat Helena Penseel, maar ze wordt ook Leni(e) genoemd, of Helen, of Heleen of Lena (โt liefst niet met de dikke Amsterdamse L uitgesproken). Het hangt af van de relatie die je met haar hebt en waar je haar hebt leren kennen. Mijn zus wordt in september 94 en heeft bijna haar hele leven in Amsterdam-Oost gewoond en dan met name in de Indische buurt. Maar ze woonde ook in Luxemburg, Sevilla en in New York, waar ze haar dus Helena of Helen noemden.
Ze werd geboren in de Toministraat, verhuisde na een aantal jaar naar de Sumatratraat 111 drie hoog en in de oorlog eerste naar de Zeeburgerdijk 191 en daarna naar 141, waar ik in 1946 werd geboren.
Maar het gaat over mijn zus, die van mijn ouders aan sport moest doen. Het maakte niet uit welke. Het lag voor de hand dat ze ging korfballen bij Archipel. Maar dat trok haar niet zo; ze kwam niet hoger dan het vierde twaalftal (korfbal had toen nog drie vakken). Ze heeft gebasketbald en gehandbald, maar vond haar passie in zwemmen. Ze was goed in rugcrawl en figuurzwemmen, en deed dit bij zwemclub De Meeuwen.
In haar boek, dat ze schreef voor haar kleinkinderen, schrijft ze: โTijdens de oorlog op een zondagmorgen hadden we figuurzwemmen, allemaal tegelijk รฉรฉn been omhoog op walsmuziek van Strauss. Iet van Feggelen, een voormalig Olympisch kampioene en haar moeder trainden ons. We mochten soms optreden bij wedstrijden en zijn een keer naar Velp geweest voor een voorstelling, Op weg daar naartoe werd deย trein waarin wij zaten beschoten door de Engelsen en moesten wijย in de greppels schuilen. We vonden het eigenlijk wel spannend en hadden geen tijd om bang te zijn.โ
Zwemmen had mijn zus geleerd in het 5-centenbad in het Nieuwediep, waar mijn opa Penseel een aantal zomers badmeester was. โs Winters werkte hij als gasfitter bij de gemeente. We zien mijn zus op de springplank staan boven het donkere en bijna altijd koude buitenwater.ย (Op bijgaande foto staat zij op de springplank van het 5-centenbad.)
Mijn zus is pas tijdens corona opgehouden met zwemmen, dat ze tot dan toe nog geregeld deed met een jongere vriendin in het zwembad in Amsterdam-Noord. Door een grote renovatie op de Zeeburgerdijk verhuisde zij noodgedwongen tijdelijk naar een benedenhuis in de Watergraafsmeer. Maar ze klom in de pen, want de woningbouwvereniging wilde dat ze terugging naar haar bovenwoning. Terwijl eindelijk een droom uitkwam (wonen in de Watergraafsmeer), die zij al zoโn van vijfenzestig jaar koesterde. Ze kreeg haar zin en woont nu tevreden aan het Archimedesplantsoen.
ย
ย
ย