Iraanse schrijfster

van de pijn zuchtte ik, zuchtte, ................’

Zuchtte ik

Zuchtte ik

Feestelijk. Dat is zeker. De boekpresentatie in OBA-JAVA van het kersverse boek van schrijfster en dichteres Shokat is blijmoedig verlopen. Het is 24 januari 2026. Een twingtal mensen luisteren naar de inleiding van de vertaalster van dit boek, Ingrid Mijnes.

Misschien hadden er meer bezoekers gekomen, maar in Brussel protesteren vele Iraniërs vandaag tegen het regime. Zij zijn oh zo bevreesd voor de toestand in Iran.

Shokat toont vandaag blij. Begrijpelijkerwijs is zij soms droevig.

In haar poezie-bundel ‘de Spiegel’ op blz.44 dicht zij:

‘Zuchtte ik’

‘ …...........................

Verbonden ben ik met muziek,dansen ..

…............................

recht voor vrouwen …............... doodstraf

en hun meningen uitten …..........doodstraf

van de pijn zuchtte ik, zuchtte, ................’

 

Het vandaag gepresenteerde boek heet “Het ligt aan hen, niet aan mij’.

Het betekent dat de oorzaak van de situatie elders ligt en niet bij de de schrijfster zelf. Want de oorzaak van droefheid ligt buiten de persoon.

 

toestemming tot publicatie van Shokat: 'Ja, zeker weten, graag'

 

 

Copyrights: Alle rechten voorbehouden

69 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Shokat schrijft
Shokat schrijft
SHOKAT dicht
SHOKAT dicht
Dineke Rizzoli,

'Meer over leven met twee culturen' Nog een ander voorbeeld

Een voorbeeld > https://www.uaf.nl/blog/uaf-directeur-mardjan-seighali-wij-zijn-het-allemaal/  //   deze schrijster vertelt: 

"... Tot op de dag’ is geen boek over opnieuw beginnen in een nieuw land, maar over verder gaan in een andere omgeving. ...    "

‘Tot op de dag’ staan mijn eerste jaren in Nederland beschreven, jaren waarin ik ontdekte hoe ik mijn hersenen weer kon activeren. Ik wilde weer zonnestralen absorberen. .... '

Mardjan Seighali: ‘Wij zijn het allemaal’

en verder:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Irani%C3%ABrs_in_Nederland