Een van de vroegste herinneringen van Wil – die in 1956 werd geboren in de 2e Boerhaavestraat-is de grote brand in de straat omstreeks 1961.”Er stonden wel 4 panden in de fik, er waren heel veel brandweermannen in de weer en wij keken vanaf de overkant-waar wij op nummer 70 woonden- toe. Mijn vader had een bijl en een touwladder onder zijn bed liggen, hij was altijd al beducht voor brand, alle trappenhuizen waren van hout. Het idee was om met die bijl op de lattenzolders een weg te banen naar buurhuizen, als we niet met de touwladder konden wegkomen bij brand. Gelukkig nooit gebeurd bij ons. Als kind speelde ik heel veel in het Oosterpark met mijn vriendinnetje Joke en met mijn 3 jongere broertjes. We hadden de instructie om naar huis te gaan zodra de lantarens gingen branden. Het park was ons domein en we hadden ons een boom toegeëigend die we de apenboom noemden en waar andere kinderen niet welkom waren. We gingen ook wel stiekem peertjes pikken in de tuin van het klooster – waar nu hotel Arena is -en toen we wat groter waren glipten we bij Artis naar binnen. We waren zo mager dat we door het draaihek vlakbij de stenen dinosaurus pasten.”
Na de scheiding van haar ouders kwamen Wil en haar broertjes terecht in kinderhuizen op de Veluwe. Ze mochten wel ieder weekend naar hun vader in Amsterdam tot vreugde van Wil. “Iedere keer gingen wij kijken bij de feestwinkel op het Beukenplein of de kunstdrollen nog in de etalage lagen, we noemde het de drollenwinkel. Ik herinner me ook nog het op de slee halen van kolen op het Beukenplein en de overtochtjes die we maakten met de pont over het IJ. In Noord gingen we kattenstaarten plukken. Ik heb best wel goede herinneringen aan die weekends. Als we jarig waren mochten we altijd kiezen wat we wilden eten en dat maakte mijn vader dan. Voor mij was het macaroni. Ook mochten we kiezen waar we een dagje uit zouden doorbrengen. Ik weet nog dat we in Volendam zijn geweest en in de Biesbos. Mijn moeder heb ik al die jaren niet gezien”.
Op haar 21e mocht Wil eindelijk het kinderhuis verlaten en via via kwam ze op haar 23e jaar weer naar Amsterdam, de Indische Buurt, waar ze genoot van de Dappermarkt en leuke winkeltjes . Dat heeft niet zo lang geduurd want ze trouwde en heeft heel lang in West gewoond en korter in Zuid. Ongeveer 3 jaar geleden kwam Wil weer in Oost te wonen, deze keer in Amsteldorp en ze beschrijft het als thuiskomen.
“Ik heb altijd het idee gehad dat ik weer terug wilde naar Oost en nu weet ik dat ik me hier helemaal thuis voel, hier wordt geleefd. Het is hier gezellig en je groet elkaar, in Zuid schrokken de mensen als ik ‘goedemorgen’ zei. Ik heb hier vriendinnen opgedaan, wat me jarenlang ontbrak, ik heb me aangemeld als vrijwilligster bij het Hoekhuis, doe mee aan creatieve activiteiten en leef helemaal op. En nu zit ik dus ook bij Amsteldorp Actief”.
