Tegen alle verwachtingen in ontfermt een Duitse legerfunctionaris, Mohr genaamd, zich over Dorna en haar drie jonge kinderen. Dorna, Evgeni, Thimo, Kitty en Mohr komen na allerlei verwikkelingen in Sint Petersburg terecht. Daar vragen ze asiel aan bij de Duitse ambassade, want ondertussen hebben de Communisten met de oktober revolutie van 1917 de macht gegrepen. De familie Dimitruk- Derpoloff wordt gezien als klassenvijand. Na de vrede van 1918 trekt het gezin Dimitruk-Derpoloff in Mohr’s woning
Evgeni volgt met interesse onderwijs, daarnaast blijkt hij een getalenteerd bokser: kampioen Weltergewicht in verschillende Duitse deelstaten. Op uitnodiging van Max Schmeling, meervoudig wereldkampioen zwaargewicht, vertrekt Evgeni in de jaren ’30 naar Berlijn. Daar komt hij in aanraking met hooggeplaatste personen uit de politiek, de filmindustrie, het bedrijfsleven en het bankwezen. Naast zijn bokscarrière werkt Evgeni bij een verzekeringsmaatschappij en speelt hij mee in enkele films.
Als in 1933 de Nazi’s de macht grijpen loopt Evgeni als stateloze gevaar, net als de mensen in wiens kring hij verkeert. Velen van hen zijn net als Max Schmeling Joods. Onder het Nazi- regime worden Joden ontslagen en Joodse eigendommen in beslag genomen. Om te voorkomen dat de adressen van de overwegend Joodse clièntele bekend zullen worden bij de Nazi’s, besluiten Evgeni samen met anderen een particuliere bank te overvallen en de administratie te vernietigen. Door verraad worden zij opgepakt.
Evgeni wordt afgevoerd naar Nazi-strafkamp Oraniënburg nabij Berllijn. Als hij daar in opstand komt omdat de gevangen genadeloos afgeranseld worden, krijgt hij de doodstraf. Gelukkig weet hij tijdens zijn transport te verdwijnen.
Via Oostenrijk, Frankrijk en België komt hij in Nederland terecht. Na een onderduikperiode in Laren NH, vindt hij in 1942 werk bij het Amsterdamse kunstatelier Michaplast. Michaplast is een verzetshaard. Evgeni sluit zich aan bij de Oud-Illegaliteit. Met deze groep voert hij sabotageacties uit op het terrein van de Amsterdamse haven en aan de Valentijnkade.
Zo leert hij verzetsmensen uit de Soembawastraat kennen. Soembawastraat 37 is een uitvalsbasis en schuilplaats. Dit huis wordt bewoond door mevrouw Buwalda -Meester moeder van zeven kinderen, onder andere zoon Wim en dochter Lucia. Vader Buwalda*** vaart op de koopvaardij. ‘Een standvastig en strijdbaar gezin’, zegt haar kleinzoon Eugèn Dimitruk.
Zoon Wim Buwalda, militair, is lid van de Binnenlandse strijdkrachten (BS). Evgeni transporteert in opdracht van de BS wapens naar Russisch-Georgische krijgsgevangenen op Texel. Hij is ook de verbindingsman tussen de BS en Russische militairen die aanslagen plegen op V1 -installaties (Duitse Vergeltungswaffen) in het Gooi. Evgeni spreekt namelijk Russisch én hoog Duits.
In Soembawastraat 37 hebben Wim en Evgeni onder de grond een soort bunker gebouwd. Als in 1960 de vloer door de huisbaas wordt gerenoveerd staan de werklui versteld van het bouwwerk. Ook middenin oorlogstijd kan liefde tot bloei komen: Evgeni trouwt met dochter Lucia uit de Buwalda-familie. Samen krijgen ze een zoon Eugèn. Het jonge gezin gaat wonen op de Soembawastraat 53.
Na bevrijding is Evgeni enige tijd werkzaam voor het Directoraat Generaal voor Bijzondere Rechtspleging in het detentiecentrum Polderweg. Als hij daar klassenjustitie waarneemt, legt hij zijn werkzaamheden neer.
Wel treedt hij toe tot het bestuur van de Bond van Oud-illegalen. Zijn sterke rechtvaardigheidsgevoel brengt hem opnieuw in de problemen. Tijdens het aanplakken van pamfletten samen met andere oud-verzetslieden, wordt Evgeni opgepakt. De vreemdelingenpolitie ontneemt hem zijn pas. verkregen onder mandaat van de Internationale Refugee Organisation. Zijn werkvergunning wordt ingetrokken en hij krijgt een meldingsplicht opgelegd. Ook het door het Voormalig Verzet Nederland geleverde timmermansgereedschap moet hij inleveren. Hierdoor wordt hij verstoken van elke verdere maatschappelijke ontplooiing.
Zijn schoonmoeder mevrouw Buwalda-Meester dient direct een verzoekschrift tot eerherstel in bij het Kabinet van koningin Wilhelmina; dat wordt gehonoreerd. Na deze confrontatie met de hypocrisie van de Nederlandse Staat, heeft Evgeni zijn bestuursfunctie bij Voormalig Verzet Nederland neergelegd en het verzetskruis geweigerd.
Te midden van deze integriteitsschendingen worstelt Evgeni met zijn kampsyndroom (PTSS). Dat maakt het extra pijnlijk dat de BVD, terwijl de dienst op de hoogte was van Evgeni’s vlucht en verzetsactiviteiten, het gezin Dimitruk-Buwalda jarenlang terroriseert. Buren in de Soembawastraat worden ondervraagd over ‘die Rus’ en gebruikt om hem te bespioneren.
Zijn zoon Eugèn Dimitruk: ‘Laat deze verhalen en zwarte periode niet worden vergeten. Kan zo weer gebeuren.’
*Boltruschuk Domna (Dora) Derpoloff, geboren 1885 te Gorodniki (in de buurt van Minsk);
** Feodor Warnawitsch Dimitruk, geboren in Gorodniki
***Koopvaardijman Buwalda is de gehele oorlog op zee geweest. Rond 1943/4 is zijn schip in de Javazee getorpedeerd en heeft hij dagen lang dankzij een zwemvest in zee rondgedreven tot hij eindelijk werd gered. Hij is in 1948/9 overleden, volgens de artsen mede door binnen krijgen van stookolie.
Over Kunstatelier Michaplast:
https://www.parool.nl/ps/in-de-nieuwe-kerkstraat-maakten-ondergedoken-joden-schilderijtjes-voor-de-duitse-markt~bf80a401/?referrer=https://www.ecosia.org/
Over de opstand van de Georgische krijgsgevangenen op Texel:
https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2171189-de-russische-opstand-op-texel-een-bijna-vergeten-strijd
